E.
De Jonghestraat 179 - 2880 Bornem - Belgium/EU
(
+32(0)3 8895571 - info@finado.be -
www.finado.be
bank: 789-5868052-55
-IBAN: BE31 7895 8680 5255 - BIC: GKCCBEBB
Arr. Mechelen
- Ond.Nr.: 465.159.936
|
|
|
|
Dec 2009 - Gewoonlijk, als we in Ethiopië zijn, zien we een aantal van onze petekinderen. Dit was deze keer niet anders. We bezochten er een aantal thuis, anderen kwamen op bezoek in het kantoor van finado en nog andere zagen we in het tehuis waar ze woonden. Twintig kinderen liepen met ons mee in “the great ethiopian run”. Dat was gewoon de max. Habtamu legde de tien km af in 45 minuten, wij deden er juist het dubbele over. In totaal zagen we ongeveer 50 van “onze kinderen”. De kinderen in Mehur Gedame Eyassus doen het supergoed, ze kregen een hele nieuwe outfit en waren daar ongelooflijk gelukkig mee. Bij Zewditu is de huisvesting werkelijk miserabel maar de sfeer lijdt er niet onder. Als een fantastische familie stralen de kinderen…we moeten hier echt wel kijken hoe we hun levensomstandigheden kunnen helpen verbeteren. De twintig kinderen die meeliepen waren in goede conditie en fier dat ze mochten deelnemen aan één van de grootste evenementen van Addis Abeba. Wat de begeleiding betreft van de gezinnen hadden we van CFP, waar we in mei een proefcontract van 6 maanden mee aangingen, veel meer verwacht. Na veel reken- en discussiewerk, hebben we de samenwerking opgeheven. We hebben 3 medewerkers voor Seyoum aangeworven en als team moeten ze in de toekomst bewijzen dat finado zijn gezinnen naar een beter levensomstandigheid kan brengen.
BEZOEK PETERSCHAPPEN 2 MEI 2009 Op ons lijstje staan meer dan 25 petekinderen die we willen bezoeken. De redenen zijn heel uiteenlopend: vorige maal was er een probleem en we willen zien hoe dat nu is opgelost... en of het is opgelost; het is heel lang geleden dat we nieuws kregen van dit kind en zijn familie en we willen nu wel eens weten hoe het er mee is; we hebben een pakje van meter of peter in België dat we willen overhandigen; we kregen nieuws van onze medewerker dat iemand in het gezin ernstig ziek is... Soms is het een blij weerzien zoals met Mekdelawit... hoe dan ook ze komt steeds op onze lijst voor. Het doet deugd om te zien hoe het met haar en haar grootmoeder gaat. De grootmoeder is echter één van haar jobs kwijt en nu kan het schoolgeld voor de kathedraalschool niet meer betaald worden. We besluiten bij te springen voor de komende maanden. In september moet echter gekeken worden of het niet beter is dat ze naar een andere school gaat. Soms is het ook een pijnlijk weerzien. Met Mamush gaat alles goed... hij woont nog steeds met zijn mama en zus in de opslagplaats van de Edir. Maar met het geld van Finado konden ze de ruimte onderverdelen zodat ze een eigen kamertje hebben, een bed, een paar stoelen...Maar op de dag van ons bezoek kan zijn mama niet uit bed. Haar rug is volledig versleten en ze kronkelt van de pijn in haar bed. Ze heeft betere dagen maar vandaag gaat het echt niet. We weten niet wat te zeggen. We laten wat pijnstillers achter en zullen met dr. Bekuretsion overleggen wat we voor de mama kunnen doen. Wanneer we vertrekken heb ik tranen in mijn ogen en voel ik mij zo onmachtig. Soms is het ook een afscheid. Een paar oudere kinderen zullen binnekort hun weg maken los van Finado. Ze beginnen te werken en gaan op eigen benen staan. Medina, Fitsum, Tewodros... Soms is het ook een eerste kennismaking. Een nieuw gezicht. Een petekind voor wie we nog maar net een meter of peter vonden... of die we zelf nu pas voor de eerste keer zien. Ik was nog nooit bij Beembet of Daniel... ze vertellen ons over hun dromen, over de moeilijkheden die ze ondervinden... maar vooral hoeveel moeilijker het nu geworden is sinds alles zo duur geworden is, hoe moeilijk het nog is om een betaalbare woning te vinden. Daniels’ huis is amper ‘iets’ te noemen. Een krottig kamertje wordt door de huurders van de vorige kamer aan hen onderverhuurd... voor 200 birr in de maand! Seyoum zegt dat hij er persoonlijk mee bezig is om voor deze mensen een beter onderkomen te zoeken.. maar hoe moet dat nu sinds er zoveel huizen worden afgebroken... de bouw van de condominiumwoningen kan de vraag niet volgen... en arme mensen zoals Daniel, zijn broer en zijn mama zouden nooit de borg kunnen betalen of een afbetaling doen... Finado zoekt nog steeds meters en peters voor kinderen in Ethiopië. Vrijblijvend bezorgen wij u alle info. finadoethiopie@skynet.Be
PETERSCHAPPEN ETHIOPIE
Kinderen met sociale of economische moeilijkheden krijgen dankzij steun van een Belgische meter of peter een kans op een betere toekomst. Het schoolgeld kan (opnieuw) betaald worden, de woning kan verbeterd worden (nieuw dak of een betonnen vloer), er is wat geld voor extra voeding... Belgische meters of peters betalen gemiddeld zo’n 25 euro per maand. In Addis ontvangt de verantwoordelijke volwassene maandelijks of tweemaandelijks geld in het kantoortje van Finado. Een tweetal keer per jaar komen de medewerkers ook thuis in de familie.
Dhr. Seyoum Mamo, medewerker van Finado in Addis is ook steeds bereikbaar bij dringende problemen in één van de gezinnen. Bij uitzonderlijk hoog oplopende rekening (een brand in een woning, een dure medische ingreep) wordt door hem eerst overleg gepleegd met de werkgroep in België. Ook wanneer het beter gaat met het kind en zijn familie blijft Finado het gezin ondersteunen. Momenteel onderhandelt Finado met CFP om grotere kinderen te begeleiden naar een beroepsopleiding, gezinnen die hard getroffen worden door HIV (bij enkele van onze petekinderen vielen beide ouders intussen weg) medisch en juridisch bij te staan...
Finado beoogt de meters en peters in België ook met enige regelmaat nieuws te bezorgen over ‘hun kindje’ in Ethiopië. Ook voor 2009 is de doelstelling een tweetal keer per jaar nieuws te brengen vanuit Ethiopië. (een foto, een schoolrapportje, een briefje of tekening) Wenst u meer informatie over de peterschappen te ontvangen... aarzel dan niet en mail naar finadoethiopie@skynet.be
PETERSCHAPPEN - VERSLAG NOVEMBER 2008
Er komt een nieuwe, moderne stad en
er groeit een middenklasse die in de H.I.V. is ‘bespreekbaarder’ geworden en het stigma (dat er nog steeds is) treft zoveel mensen en is overal aanwezig dat het wel ter sprake moet komen. De moeders van de petekinderen die we kunnen bezoeken of te zien krijgen in ons kantoortje zijn lijken wel allemaal HIV positief.
De snelle prijsstijgingen en de extra kosten die gezinnen krijgen (scholen zijn vindingrijk om rond te komen en vragen nu maandelijkse bijdragen en een bijdrage voor men het rapport kan ontvangen, de stijgende huurprijzen, medische kosten) maken dat Finado de families niet enkel financieel meer kan helpen maar ook moet zorgen voor professionele begeleiding.
Met één ervan werd besloten om te kijken in welke mate er kan samengewerkt worden. CFP beschikt over een staf van 22 mensen waaronder een dokter, maatschappelijke assistenten, een jurist, leerkrachten… Er volgden twee vergaderingen waarvan één in het kantoor van CFP, een bezoek aan een schoolproject en we volgden een opleidingssessie van volwassenen. De voorliggende opties zijn de oprichting van een eigen Ethiopische Finado structuur gericht op de opvolging van de petershappen of de associatie met CFP waarbij Finado actief blijft als een subprogramma.
Terug naar startpagina Ethiopië
|
Bij
de maandelijkse of tweemaandelijkse ontmoeting komen allerlei problemen ter
sprake. Extra schoolgeld (bvb de aankoop van een nieuw uniform), medische kosten
(een ziekenhuisopname van het kind of één van de ouders)... worden afgerekend
met de Ethiopische vertegenwoordiger.
Nog
nooit werden de arme gezinnen in Ethiopië zo zwaar op de proef gesteld als nu...
de prijzen van basisproducten zijn verdubbeld of verdriedubbeld. Een stad als
Addis ontwikkelt zich zeer snel, barst als het ware uit zijn voegen... wie
hierin moeilijk zijn weg vindt zijn juist die arme gezinnen, ongeschoolden,
zieken...
Ethiopië
verandert snel. Het was de eerste keer sinds we betrokken waren bij de werking
van VZW Finado in Ethiopië dat we een jaar overbrugden tussen twee
controlebezoeken. Nog nooit was de shock zo groot. Addis is één grote bouwwerf
geworden en de stad zit in veranderingsproces dat zo snel gaat en zo ingrijpend
is dat het op ons een enorme indruk achterliet. Het raakt alles en iedereen.
Scholen moeten grond prijsgeven voor de verbreding van wegen, huizen van
families worden gesloopt voor nieuwe wegen of bouwprojecten, de prijzen van
basisproducten is verdubbeld of verdriedubbeld. Bouwmaterialen zijn ontzettend
duur geworden (de prijs van cement evolueerde van Eth. Birr 70,- naar Eth. Birr
280)
betere wijken gaat wonen, er zijn investeringen in hotels, kantoren en
infrastructuur. Een diplomaat verzekerde ons dat de Ethiopische overheid er ook
alles om doet om de mensen die plaats moeten ruimen opnieuw een woning kunnen
vinden…. Maar tegelijkertijd vertelde hij ons dat hij nu niet kon begrijpen hoe
de gewone Ethiopiër de touwtjes nog kan aan elkaar knopen. ‘Ethiopiërs zijn
altijd vindingrijk geweest en hebben in harde omstandigheden geleerd om te
overleven… maar hoe een arm gezin in Addis vandaag nog kan rondkomen is gewoon
niet meer te begrijpen”. 
